piątek, 21 czerwca 2019

BhadraKali Magiczna Bogini Dobrobytu

Mistyczna i Magiczna Bogini Bhadrakali - Indyjska Hekate 


Mistyczna Bogini, Potrójna Bogini, Tridevi, Śri Dewi, często związana jest z naukami duchowymi, w tym wedyjskimi z dziedziny zwanej współcześnie treningiem prosperity, dobrobytu lub świadomością prosperującą, rozwojem świadomości bogactwa, dobrobytu, obfitości i dobrego funkcjonowania w całym swoim ludzkim życiu.  Bhadrakālī, Bhadrakali - w sanskrycie: भद्रकाली trl. Bhadrakālī, w języku tamilskim பத்ரகாளி, w telugu: భద్రకాళి, w malajalam: ഭദ്രകാളി, w kannada: ಭದ್ರಕಾಳಿ, w kodawa: ಭದ್ರಕಾಳಿ – to jest hinduistyczna Bogini, forma Bogini Kaalii, Pomyślna Kaalii, najczęściej uważana za żonę Wirabhadra Dewa. Bhadrakali (Bhadra-Kaalii, Bhadra-Kaalee) dosłownie oznacza "Pomyślny Czas", a także dobrobyt, prosperity, powodzenie, szczęście, błogosławieństwo, pomyślność. Bhadrakali jest boginią współcześnie najbardziej popularną w południowych stanach Indii. Święte miejsce związane z Boginią Bhadrakali nazywane jest Kalighata. Bhadrakali wedle wschodniej legendy zrodziła się jako córka Śiwa Boga dla pokonania mrocznego demona Daruka, który przynosił zły los całemu światu ludzi i popełniał wiele kryminalnych zbrodni. Bhadrakali dziedziczy mądrość i magiczno-duchową Moc po swojej matce Parwati Kali i ojcu Śiwa Hara oraz po swojej babci, którą jest Bogini Mena. 
Bhadrakali Devi - Córka Śiwa Rudra, pogromczyni demonów
Bhadrakali Devi jest tradycyjnie opiekunką indyjskich sztuk walki Kalaripayat, a wszystkie Kalari - świątynie sztuk walki są jej poświęcone. Bhadrakali ochrania honor kobiet, udziela prawidłowej wiedzy duchowej, oczyszcza wielbicieli oraz prowadzi do pełnego wyzwolenia z cyklu narodzin i śmierci. Bhadrakālī podobnie jak chociażby grecka Bogini Hekate ochrania swoich wielbicieli przed czarną magią i czarnoksięstwem, ochrania przed złoczynnymi wpływami demonów (asurów, rakszasów) oraz złych duchów (piśaców, bhutów), ochrania przed zbłądzeniem na ścieżki chaosu, ciemności i mroku. 

Kālī, Kali - w dewanagari काली, trl. Kālī, dosłownie rodzaj żeński pojęcia "czas", trl. kālā – to hinduska bogini czasu i śmierci, pogromczyni demonów i sił zła. Jedna z głównych postaci Śakti Devi, żony oraz córki Śiwa Boga. Bywa też rozumiana jako "Pani Kosmosu", Królowa Kosmosu lub Bogini Absolut, źródło zasad kosmicznych i wszelkich archetypów. Występują nurty duchowości, mistyki i magii indyjskiej, wprost utożsamiające formy Bogini Kali ze stanami świadomości człowieka oraz z magią. Kali w jednej z kilku głównych form ikonograficznych jest ciemnoskóra i wychudzona, z długimi zębami. Odziana w tygrysią skórę i naszyjnik z czaszek; pojawia się najczęściej na polach bitewnych lub na miejscach kremacji zwłok. Czasami przedstawiana z wężami wplecionymi we włosy. Często pojawia się z wystającym (najczęściej nieprzeciętnie długim) językiem, głową demona w ręce oraz pasem z uciętych rąk złoczyńców. Kali bywa przedstawiana z kilkoma parami rąk własnych w których trzyma rozmaite bronie służące do pokonania złych demonów. Ich liczba zdaniem Mahabhagawatapurany może wynosić: dwa, cztery, osiemnaście, jak również sto a nawet tysiąc. 

wtorek, 28 maja 2019

Surya Kriya Yoga - Magiczna Joga Słońca

Surja Krija Joga – Słoneczna Krija Joga Magów Solarnych


Ścieżka Jogi Słońca to jedna z bardzo starożytnych praktyk tradycyjnej Jogi w Indiach i Tybecie. Surya Kriya Yogah jest kilku poziomową ścieżką wtajemniczenia dla osób zainteresowanych solarnymi praktykami białych magów, dla wszystkich zainteresowanych duchowym rozwojem metodami starej szkoły jogów i magów Słońca. Surya Kriya Yogah została przekazana w dawnych czasach przez Surya Deva pod imieniem Vivasvat, Manu i Mistrza Śiva Babaji (Babadźi), i jego kolejne emanacje, awatary, w tym przez Mahavatara Nagaraja Babaji w II/III wieku ech. Zawiera metody praktyki z Kundalini Śakti Dewi oraz budzenie, ożywianie, regulowanie i rozwijanie sześciu zasadniczych ćakr w ciele (tułów i głowa), siedmiu ćakr dodatkowych tułowia, głowy i ponad głową, a także oczyszczanie ćakr dolnych poniżej muladhary (siedem ćakr dungpa).

Medytacje Słońca - Surya Kriya Yoga


I. Poziom Pierwszy (Sadhana) 

Holistyczne pojmowanie zdrowia i uzdrawiania w tradycyjnej jodze magów. Przygotowanie do ustanowienia codziennej praktyki jogicznej w swoim codziennym życiu. Jak zmieniać złe nawyki szkodzące zdrowiu tak, aby osiągnąć stan dobrego zdrowia, szczęścia i prosperowania. Zdrowe lokalne organiczne odżywianie wedle zasad starożytnej jogi magów solarnych. Podstawowe asany i praktyki oddechowe tradycyjnej solarnej jogi magów. Podstawowe marmany, punkty akupresury indyjskiej dla podtrzymania dobrego zdrowia, szczęścia i prosperity. Podstawy psychologicznej wiedzy solarnej jogi magów dla zdrowia psychicznego, przezwyciężanie depresji, osiąganie stanu równowagi emocjonalnej, usuwanie traumy, fobii, obsesji. Podstawowa wiedza o ciele eterycznym (linga śarira, pranamaya manakośa) zwanym potocznie aurą i kanałach energetycznych (nadis) i ich funkcjonowaniu. Medytacyjne połączenie czakramów muladhary i adźny – prosta medytacja z adźną – połączenie z Wszechmogącym Bogiem.

II. Poziom Drugi 

Pogłębianie zdolności do osiągania holistycznego zdrowia, szczęścia i prosperity. Podstawowe metody oczyszczania sześciu ćakramów w ciele energetycznym. Praktyki oddechowe związane z ćakrami, wydechy oczyszczające. Medytacje z patrzeniem w oczy i nauka darśanu z Guru oraz zaawansowanymi Nauczycieli Duchowymi (Aćarja) reprezentującymi Śri Gurudźi. Podstawowe medytacje ze Słońcem – podziwianie i kontemplowanie wschodów i zachodów Słońca. Wpływ energii pranicznej Słońca na funkcjonowanie i rozwój ćakramów. Energia solarna otrzymywana poprzez lustro księżycowe, praktyki ze światłem Księżyca jako odbitym światłem Słońca. Prawa i metody oczyszczania emocjonalnego. Przezwyciężanie sześciu egotycznych wrogów, sześciu emocji ściemniających jaźń i powodujących upadek duchowy. Poziom drugi dostępny jest po przynajmniej jednym roku uczciwej i solidnej praktyki podstawowego poziomu pierwszego (udział w warsztatach dwu i trzy dniowych oraz indywidualna praktyka).

poniedziałek, 7 stycznia 2019

Szesnaście Wskazówek Jogi i Tantry

Zasady Wiary Świętego Bractwa Joginów Wedyjskich i Tantrycznych


Członkowie stowarzyszeni w ramach Świętego Bractwa i Świętych Bractw Zakonnych Jogi, Tantry oraz Ajurwedy wyznają duchową wiarę w oparciu o następujące prawdy wiary, skodyfikowane przez najważniejszych nauczycieli szkoły i linii przekazu, Himaćala Sampradayah, w formie Szesnastu Wskazówek: 

1. Wedy napisane w Sanskrycie oraz pisma przekazujące wedyjską konkluzję, Wedantę, stanowią Absolutną Prawdę (Brahma-Satyah). Będąc objawionymi i wiecznymi (nitya), są źródłem i głównym dowodem, z którego wypływają pozostałe nauki i prawdy. Wszystkie mantry to słowa i pojęcia z objawienia Rygwedy. 

2. Osoba Boga, Personifikacja Bóstwa – każda Dewata sześciu wedyjskich tradycji kultowych, jest na równi oryginalnym Najwyższym Iśwarą, Maheśwarą, ostateczną rzeczywistością oraz praźródłem wszystkich ekspansji i wszystkiego co istnieje. 

3. Mahadewa (Wielki Bóg), Maheśwara (Wielka Doskonałość), Parameśwara (Najwyższa Doskonałość), Paramabrahman (Najwyższy Bóg, Absolut), jako przyczyna wszystkiego jest istotą i esencją Wszechobecną, Wszechwiedzącą i Wszechmogącą. Brahman to Saguna Brahman (Bóg z Atrybutami), a Paramabrahman to Nirguna Brahman (Bóg bez Atrybutów, Czysta Esencja Światłości). 

Rodzina Mistrza Śiwa i Uma Parwati: Ganeśa, Kartikeya i Aśoka Dewi

4. Każda wyższa Dewata (Bóstwo) jest źródłem wszystkich uczuć i najwyższym obiektem miłości oraz czci i  uwielbienia; czerpie przyjemność ze związków ze Swoimi wielbicielami (bhaktami) i zawsze jest obecną w świecie duchowym. 

5. Wszystkie żyjące istoty (dusze, dźiwas) są wiecznymi i odrębnymi częściami mającymi swój początek w Paramabrahmanam, w Najwyższym Brahmanie; jest nieskończona ilość żywych istot, a zamieszkują one światy duchowe i materialne. 

6. Żywe istoty (dusze, dźiwas) przebywające w jakimś świecie materialnym żyją w zapomnieniu o swym wiecznym związku z Brahmanem oraz sześcioma głównymi manifestacjami Brahmana; ulegając iluzji, utożsamiają się z materialnymi ciałami i cierpią niedole powtarzających się narodzin i śmierci.

7. Żywe istoty (Dusze) przebywające w niebiańskim świecie duchowym są świadome swojej duchowej tożsamości; posiadając różnorodne związki z Brahmanem i Jego manifestacjami Oblicza (Murti), wiecznie przebywają z Nim w świecie duchowym. 

piątek, 21 grudnia 2018

Prema Sai Baba - Nadchodzący Awatara

Prema Sai Baba - Czas i Miejsce Narodzin Awatara 


Jeśli chodzi o odrodzenie się Awadhutów lub Awatarów (Zstąpień Bóstw), to poprzedzane są one pewnymi wskazówkami, zapowiedziami, często o znaczeniu symbolicznym lub zaledwie naprowadzającycm tych, co potem szukają takiej inkarnacji. Kilkanaście takich wzmianek zostawił po sobie Śirdi Sainatha, co wystarczyło, aby odnaleźc Jego Inkarnację, Awatarę, znaną jako Sathya Sai Baba. W Puttaparthi za życia Sai Baba mówiono często o tym, że w ciągu 8 lat po śmierci Sathya Sai urodzi się Prema Sai. Inna dobrze znana wskazówka wspomina, że Prema Sai urodzi się nie prędzej niźli Sathya Sai ukończy swoje 96 urodziny. Jeszcze inna wersja wskazówki, to, że po 96 urodzinach, duchowa postać inkarnacji Sathya Sai przeistoczy się w duchową postać Prema Sai. Wszyscy, którzy twierdzą, że Prema Sai Baba już się narodził, albo łudzą się, albo są kłamcami, a także ci, którzy twierdzą, że Sathya Sai żyje jako awatar Sukhshma w Muddhanalli lub w innych miejscach. To ordynarne kłamstwo asurów i rakszasów i wszyscy Wielbiciele Sathya Sai powinni trzymać się z dala od takiego kłamcy i oszusta - o czym wspomina się w naukach nie tylko od Organizacji Sathya Sai. 

Dodda Prema Sai Baba - Trzecia Awatara Sai

Ponieważ w listopadzie 2022 roku Swami Sathya Sai dojdzie do wieku 96 lat rozumianych przez niektórych jako prawdziwą datę opuszczenia swojego fizycznego/eterycznego ciała i połączenia się czy przemienienia w Prema Sai, ale opuścił swoje fizyczne ciało dość wcześnie, więc będzie pracował do 2022 roku w swojej duchowej formie, a potem osiągnie wiek 96 lat dla wieku przeniesia się do nowej formy Prema Sai. Nauki ezoteryczne z południowych Indii wspominają o latach przejścia w sensie częściowego przejścia świadomości z fizycznego ciała do powłoki lingamicznej (eterycznej, pranicznej), co związane jest z większą ilością snu, lepszą percepcją energii aury, widzeniem subtelnych zjawisk eterycznych. Jednym z przełomów w czasie starości jest 81 rok życia (3x27 lat lub 9 razy 9 lat, cykle półsaros) kiedy numerologicznie zaczyna działać najmocniej wibracja z całej daty urodzenia, innym jest rok 96 kiedy to w pełni rozwija się naturalnie zalążek każdego z dziewięćdziesięciu sześciu płatków w pełni rozwiniętego lotosu Purna Adźńam, który ma sześć wieńców po 16 płatków w każdym i jest tuż pod szczytem głowy, zapewne skojarzony z szyszynką. 

Zdjęcie Prema Sai Awatara narodziło się blisko 1989 roku, ponieważ Swami powiedział w 1989 roku, że Prema Sai urodzi się wkrótce po jego śmierci. Nostradamus powiedział, że Zbawiciel, Kalki (Prema Sai) urodzi się w południowych Indiach, a Sathya Sai powiedział, że Prema Sai urodzi się we wschodniej części Indii, łącząc obie informacje Prema Sai urodzi się w południowo-wschodnich Indiach, kiedy III wojna światowa, militarna lub gospodarcza nadejdzie/kulminuje w 2023 lub 2025 roku, wtedy (Kalki) przybędzie, aby Indie wygrały i zaprowadziły pokój bez eskalacji do wojny nuklearnej. Przyjście Awatara Kalki, dziesiątej Awatary Wisznu (Zstąpienia Wisznu), zawsze poprzedzają liczne nieszczęścia, w tym wojna i zaraza oraz rozmaite kataklizmy, coś jak plagi egipskie, któych jest dziesięć (oczyszczający proces dziesiątkowy znany z jogi i dharmicznych religii). Jeśli Kalki Prema Sai przybędzie poprzez narodziny w przedziale ośmiu lat po listopadzie 2022 roku czyli po swoich 96 urodzinach jak planował, to mamy czas narodzin w latach pomiędzy 2023-2030, i do tego stosowne modyfikowanie wszystkich przyszłych terminów wydarzeń. Rocznik 2030 z dwoma zerami jest dość kiepski, ma kiepskie wibracje, a Awatarowie raczej unikają kiepskich narodzin, jeśli łatwo mogą mieć lepsze zarówno rok wcześniej jak i rok później, nie będzie zatem Awatarów urodzonych w roku 1900, 2000 ani z lat 2001-2010 czy 2020. Muszą być także spełnione dobre warunki dla horoskopu narodzin Awatara, a tym się indyjscy prorocy mają nawet w zwyczaju trochę pochwalić, przynajmniej w środowiskach wedyjskich astrologów, którzy wiedzą jak sprawdzić horoskop pod kątem tego, czy to są rzeczywiście narodziny Awatara czy tandetne oszustwo. 

Sathya Sai zdecydowanie nie miał cech, które zwykle kojarzymy z typowymi świętymi (jak Sai Baba z Śirdi), takich jak życie na pustelni z dala od ludzi etc. Według filozofii Dwaita, która jest główną filozofią duchowego nauczania wedyzmu, braminizmu i hinduizmu, Bóg (Iśwarah) jest zawarty wewnątrz istoty ludzkiej w formie Duszy/Jaźni (Dźiwah), ale obie formy są różne. Bóg jest wieczny i wolny od grzechu, podczas gdy ludzie mają skłonność do popełniania grzechów oraz błądzenia. Dźiwa, chociaż ma potencjał to stania się Iśwarą, musi długotrwale pracować nad swoim rozwojem, mając za wzór formę czy postać już istniejącej Iśwary w Inkarnacji, i na wskutek wielu praktyk oraz transformacji i przeistoczeń, musi rozwinąć ów potencjał i stać się Iśwarą (Doskonałym Obrazem Boga Stwócy). To samo z Sathya Sai Babą (imię urodzenia Sathyanarayana Radźu). Nauczał także wielu wspaniałych nauk (wyciągniętych z pism takich jak Bhagavad Gita i nauczanych w prosty sposób), tak jak u Gopalah Krishnah. 

Ktoś kto spędził wiele lat w towarzystwie Sathya Sai Baby mówi około roku 2018: Kto powiedział, że Prema Sai Baba już się urodził? Proszę poczekaj, aż sam Bhagawan powie ci to wyraźnie. W twoim najlepszym interesie jest ignorowanie jakiejkolwiek osoby lub dziecka nazywanego Prema Sai lub kogokolwiek, kto twierdzi, że przemawia w imieniu Sathya Sai Baby. Sathya Sai Baba zawsze mówił, że komunikuje się bezpośrednio ze swoimi wielbicielami i nie potrzebuje pośrednika. Sathya Sai Baba nigdy nie przemawiał jako Shirdi Sai Baba, ani po śmierci Shirdi Sai nie było akceptacji dla channelingów podszywającym się pod Jego imieniem. Awatara naucza bezpośrednio, inkarnując się i ucząc przychodzących na naukę - nie stosuje channelingów, żadnych zastępczych środków komunikacji chcarkterystycznych dla spirytyzmu i zjawisk o naturze opętania przez demony (asury, dżinny). 

poniedziałek, 5 listopada 2018

Yoga - Istotne Pojęcia i Prawidła Wymowy

Joga i Tantra - Istotne Pojęcia i Prawidła Wymowy w Sanskrycie 


Słownictwo wielu indyjskich języków, jak tamilski, telugu, hindi, kaszmiri, guarati, marathi, bengalski, oryjski, malayalamski, kannadyjski, assamski czy maithili zawiera bardzo wiele słów pochodzących z prastarego języka Niebian jakim jest Sanskŗt, współcześnie zapisywanego pismem Devanagari. Słowa mają jednak często zmienioną końcówkę, a jedynie ten sam rdzeń, a szczególnie częstym jest pomijanie występującego w sanskrycie przydechowego 
[H] (:), które dopełnia pojęcia i daje im właściwą, niebiańsko-duchową wibrację odpowiednią dla studiowania przedmiotów ezoterycznych takich jak wiedza wedyjska, joga, tantra czy ajurweda! Osoby poszukujące dobroczynnych, pełnych znaczeń i wibracji powinny zwrócić na to uwagę, gdyż często w popularnych opracowaniach na tematy orientalne używa się tych uproszczeń i wariantów z potocznej mowy, z ludowych języków INDII, z pominięciem ważnych, istotnych niuansów takich jak Visarga, końcowe, przydechowe czy nieomal nieme [H] dające gardłową wymowę tego prawie niemego, gardłowego poszumu oznaczonego w pisowni oryginalnej dwukropkiem (:), a w których słowach zakończonych na samogłoski z Visargą daje specyficzne szumiące A[H], U[H], O[H], I[H], E[H], AI[H], etc. Oto lista podstawowych pojęć w jakich pozbawienie końcowej visargi deformuje tak numerologiczną wibrację, jak i trochę przekręca całe znaczenie w stosunku do tego, co język Niebian faktycznie zawiera. 

Powyższy rysunek pokazuje listę zamienników, których użyliśmy w tekście
ze względu na częsty brak lub niewyświetlanie się niektórych znaków w zestawie fontów

Przykładowo zapis często używanego słowa „GURU” powinien tak w rodzaju męskim jak i żeńskim brzmieć „Guru[h]”, a jedynie w rodzaju nijakim „Guru”, co oznacza, że faktycznie tak mężczyzna jak i kobieta pełnią rolę „Śrī Guru[h]”, a zapisywanie „Guru” jest generalnie potoczną degeneracją boskiego wzorca danego dla tego wysublimowanego pojęcia oznaczającego wcieloną w życie ludzkie na Ziemi Nadprzyrodzoną Istotę sprawującą duchowe kierownictwo nad społecznością, narodem czy ludzkością. Sam duchowy trening określany mianem „Yoga” powinien brzmieć jako „Yoga[h]” podobnie „Laya[h]”, zamiast potocznego dla hindi i innych ludowych języków „Laya”. Nawet częściej używane pojęcie „Prawości”, popularna „Dharma” to jednak w języku niebiańskich, boskich aniołów „Dharma[h]”, a zadziwiającym jest fakt, że degeneracyjne pozbawienie słowa końcówki ma miejsce akurat w przypadku bardzo wielu duchowo-mistycznych, istotnych dla rozwoju człowieka pojęć. Mistycy wiedzą, że każda głoska symbolizuje jakąś fazę czy aspekt rozwoju, jakąś cechę do rozwinięcia, stąd degeneracja pojęcia to pozbawienie możliwości rozwoju czy osiągnięcia czegoś istotnego, a za degeneracją pojęć idzie wypaczenie ideii i całych systemów treningowych, takich jak „Hathayoga[h]” w coś co nie prowadzi do swego ostatecznego celu symbolizowanego właśnie przez końcową głoskę Visargah. Zapis i badanie pojęcia w języku sanskrytu muszą być dokładne, a szczególnie ci co z nabożnością podchodzą do mantrycznych słów powinni o te formalne, dokładne zapisy transkrypcyjne bardzo dbać i sprawdzać brzmienie oryginalnych pojęć w ich pierwotnym, podstawowym zapisie, odpowiednim dla badania wibracji. A każdy widzi, że „Yoga[h]” to trochę coś innegi niźli „Yoga”, a już szczególnie znawca sanskryckiej, orientalnej ezoteryki i numerologii. 

Słowa sanskryckie takie jak „Āśrama[h]”, „Ādhara[h]”, „Ānanda[h]” mają nie tylko wyraźnie długie Ā na początku, ale i wibrację Visargah, przydechowe [H] na końcu, stąd ich zniekształcenie do postaci Ashram, Aszram, Adhara czy Ananda jest podobnym zjawiskiem jak korupcja i wypaczenie polityczne w stosunku do praworządnych założeń. Długie Ā w sposób naturalny wymaga akcentowania w wymowie, a specyficzna głoska [H] na końcu daje wibracyjno-mantryczny, duchowy urok każdemu słowu czy pojęciu jakie jest istotne w praktykowaniu, a nawet w filozofii. Miejsce znane jako aszram to aż cztery poważne zmiany o obrazie wypaczeń w stosunku do tego, co ustanowili starożytni mędrcy jogi i tantry, a co było (nieczytelne) w rodzaju duchowej przystani o charakterze, nastroju i właściwościach „Āśrama[h]”. zmiana niektórych błędnych przyzwyczajeń jest konieczna, aby nie ulec wypaczeniom, które generują skorumpowane przez demoniczne siły - niebiańskie, kluczowe pojęcia-idee. Praktykujący „Yoga[h]” powinni osiągać, realizować ideał „Ānanda[h]”, a nie coś co nawet w rdzeniu nie jest doń podobne, bo „Ananda” zawiera nawet błąd w pierwszej literze uniemożliwiając zrobienie prawidłowego początku, co powoduje błędne podejście od niebiańskiej ideii, złe jego zrozumienie u wszystkich, co przyswajają owo wypaczenie. Przenoszenie pojęć do innych języków musi je dokładnie oddawać, gdyż język niebiański działa na zasadzie rezonansu akustycznego, kamertonu, tak, że wibracje typu „Ananda”, „Yoga” czy „Dharma” poruszą zupełnie lub częściowo coś innego niźli wibracje wzniosłych ideałów takich jak „Ānanda[h]”, „Yoga[h]” (długie O jest wymawiane) czy „Dharma[h]”. Ważne słowa tak często używane jak „Nada”, „Dżapa” (Japa), „Dżaya” (Jaya), to jednak w swej istocie „Nāda[h]”, „Japa[h]” (Dźapah) czy „Jaya[h]” (Dźajah), co pokazuje na stopień degeneracji i wynikające stąd niezrozumienie, a potem i nieporozumienia między grupami, które z powodu używania zafałszowanych pojęć wskazują jedynie różniące się od siebie, pomylone i pomieszane cele, czasem nawet sprzeczne z oryginałem, a do tego upadkowe i wykolejające. 

Ideały  takie jak „Tyāga[h]” zmienione do postaci „Tyaga” wyprowadzają w dziedzinie tego rodzaju treningi na manowce, tak, że jest aranżowany w niewłaściwy sposób, a nawet źle zrozumiany od początku praktyki. Nawet popularnie wspomniana „Moksha” czy „Moksza”, to jednak „Moksha[h]”, gdzie „SH” oznacza dla języka polskiego dokładnie dźwięk „SZ”, w tym wypadku. Z całego „Wyzwolenia Ducha”, „Wolności Ducha” nic nie wyjdzie z powodu porzucenia tego, co na cel wskazuje, a co zapisane jest w końcowej głosce [H], a wielu chcąc się rowijać głównie przez kontemplacje i medytację używa tych błędnych pojęć dryfując na manowce „Wyzwolenia”, bo medytują na „Mokszę”, za pomocą słowa „Moksha” zamiast prawidłowo „Moksha[h]” z Visargą, jak to powinno prawidłowo być.

czwartek, 21 czerwca 2018

Złoty Brzask - Świt Epoki Wodnika

RUCH ZŁOTEGO WIEKU

Początek nowego wieku, dwudziestego pierwszego stulecia kultury europejskiej stawia przed ludzkością całkiem nowe cele, zadania i wymagania, do których wszyscy dojrzewamy. Ruch Złotego Wieku w każdym kraju świata przyciąga ludzi postępowych, twórczych i inteligentnych, których jednoczy idea pokoju, prawdy, miłości i sprawiedliwości, idea ustanowienia nowego, lepszego ładu i porządku w otaczającym świecie. Ludzie dobrej woli, prawi, uczciwi i postępowi coraz chętniej jednoczą się i bratają poszukując nowej wizji lepszego jutra w każdej dziedzinie społecznej. Wzrasta poczucie braterstwa i pilnie rośnie potrzeba znajdowania nowych przyjaciół na całym świecie, który dzięki nowoczesnej, wodnikowej komunikacji stał się globalną wioską, małą zieloną planetą ludzi. Jednoczą się ludzie postępu, miłości i prawdy w ruchy i stowarzyszenia dbające o zdrowie jednostki jak i o zdrowy, czysty przemysł i zieloną technologię przyjazną życiu przyrody. 





Wzrost urbanizacji i życie w dużych miastach powoduje wzrastającą potrzebę powrotu do natury i przyrody oraz odkrywania głębokich praw wewnętrznego życia. Stowarzyszanie w braterskich formach współpracy i współdziałania staje się normą splatającą ludzi twórczo pracujących dla pokoju we wszystkich krajach świata. 

Wiek XX i XXI to okres przejściowy, okres gwałtownych przemian społecznych, kulturowych i technologicznych, wprowadzających ludzkość w nową erę pokoju zwaną powszechnie na świecie epoką wodnika, a to w nawiązaniu do starego europejskiego kalendarza wielkich astronomicznych cykli opartych na roku i miesiącach cyklu platońskiego trwającego bagatela 25 tysięcy lat! RZW niesie ludziom pomoc w dynamicznie zmieniającym się świecie, pomoc w duchowych i psychicznych kryzysach, w odnajdywaniu nowych celów i sensu życia. 

poniedziałek, 28 maja 2018

Rozwój Duchowy, a Zaburzenia Myślenia

ZABURZENIA MYŚLENIA A ROZWÓJ DUCHOWY CZŁOWIEKA 


Wiele osób które trafiają do różnych grup rozwoju duchowego, systemów uzdrawiania czy medytacji, także na jogę czy sufizm - wykazuje trochę typowych i dobrze znanych medycynie zaburzeń umysłowych, zaburzeń myślenia, zaburzeń toku myślenia, zaburzeń rozumowania. Szczególnie liderzy grup rozwojowych powinni się trochę lepiej w temacie orientować i w razie konieczności temperować "odchyły" niektórych uczestników czy uczestniczek programów zajęć medytacyjno-duchowych, jogicznych czy uzdrowicielskich. Ogólnie, warto poznać temat, gdyż czasem się zdarza także, że osoba prowadzącą jakieś dziwaczne zajęcia rzekomo rozwojowe także może być osobą zaburzoną umysłowo, osobą z zaburzeniami myślenia, a nawet z zaburzeniami urojeniowymi. 


I. ZABURZENIA TOKU MYŚLENIA LUB INACZEJ: ZABURZENIA FORMY MYŚLENIA.


1. Jakie zaburzenia toku myślenia wiążą się typowo z chorobami i jakimi dokładnie?

– rozkojarzenie – od razu nasuwa się schizofrenia; 
– przyspieszenie – 1 z 3 objawów stanu maniakalnego; 
– spowolnienie – występuje w stanie depresyjnym; 

2. Jakie główne rodzaje zaburzeń toku myślenia można wyróżnić?

– gonitwa myślowa
– zwolnienie toku myślenia
– zahamowanie myślenia
– werbigeneracja
– rezonerstwo
– zapory myślowe (zatamowanie)
– myślenie magiczne
– myślenie symboliczne
– myślenie paralogiczne 
– rozkojarzenie
– splątanie myślenia
– myślenie katantymiczne
– inkoherencja
– neologizmy
– lepkość myślenia 

3. Co to jest ambisentencja?

Współwystępowanie sądów sprzecznych, wypowiada zdania sprzeczne, z wypowiedzi wynika jednak ze oba te zdania osoba uznaje za prawdziwe. Osoby często w kuluarach lub rozmowach prywatnych wypowiadają "nauki' sprzeczne z doktryną duchową nauczaną w danym typie szkoły rozwoju duchowego czy wiedzy tajemnej, negują swoimi wypowiedziami nauki nauczycieli i mistrzów duchowych. 

środa, 21 marca 2018

Iśwarapranidhana - Duchowa Praktyka Oddania

Iśwarapranidhana - Duchowa Praktyka Oddania w Jodze


I. Duchowa Praktyka Oddania


Dziś chciałbym się z wami podzielić tym, co mam najcenniejszego. Życiem w zgodzie z Wolą Boga (Sanskr. Iśwarapranidhanah). Jak żyć w Bogu, jak sprawić, aby Bóg prawdziwie mieszkał w was wszystkich. Chciałbym opowiedzieć o tym, jak można doświadczyć mocy Bożej i jak rozpocząć życie pełne uświęcenia i chwały Bożej. Nawołują do tego przywódcy różnych religii i święci różnych czasów. Chciałbym, aby wszyscy ludzie byli przyjaciółmi Boga i znali Go, i doświadczali w swym codziennym życiu.

A Ty przyjacielu jak myślisz? Czy to jest możliwe? Jeśli dla jednych ludzi jest to możliwe, to podpowiem ci, te możliwym też może być dla Ciebie. Opowiem wam dziś, jak zanurzyć się w mocy Boga i jak poddać się Jego woli, aby w nim świadomie żyć, poruszać się i działać. 



Jeden jest Bóg i Ojciec (Baba) wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich. Dla nas istnieje tylko Jeden Bóg, Ojciec, od którego wszystko pochodzi i dla którego my istniejemy, przez którego wszystko się stało i dzięki któremu także my jesteśmy. Bóg, który stworzył świat i wszystko, co na nim jest, On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką. W rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. W Kim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy. Jeden jest Pan wszystkich i On rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają.

Przystępujący do Boga musi wierzyć (ufać), że Bóg jest i że wynagradza tych, którzy Go szukają. Przez wiarę poznajemy, że słowem Boga (AUM) światy zostały stworzone, i że to, co widzimy nie powstało z rzeczy widzialnych. Bez wiary nie można podobać się Bogu. Wiara jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. Bądźcie poddani Bogu, przystąpcie bliżej Boga, to i On zbliży się do was. Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was. Dla tego, kto wierzy wszystko jest możliwe, bo Bóg wszystko może.

Nauka pochodząca od Boga nie jest w sumie teorią, ale jest ukazywaniem ducha i mocy Bożej. Wiara nasza nie powinna opierać się na mądrości ludzkiej, zmysłowej, lecz na mocy Bożej. Duch przenika wszystko, nawet głębokości samego Boga. Tego co boskie nie zna nikt, tylko Duch Boży.

Otrzymujemy Ducha, który jest z Boga dla poznania darów Bożych. Człowiek zmysłowy nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha. Ci, którzy żyją według ciała, dążą do tego, czego chce ciało. Ci, którzy żyją według Ducha, dążą do tego, czego chce Duch Boży (Brahman). Żyjemy według Ducha, jeśli tylko Duch Boży mieszka w nas. Ten, kto nie ma w sobie Ducha Bożego, ten do Boga nie należy i nie zna Boga.

Bóg z tymi, którzy Go miłują (prema) i wierzą (śraddha) w Niego współdziała we wszystkim dla ich dobra. Wszyscy ci, którzy przyjmują do siebie Ducha Świętego stają się dziećmi Bożymi. Duch Boży wspiera swym świadectwem naszego ducha, nasze wnętrze (duszę, serce, umysł), gdyż jesteśmy dziećmi Bożymi. Dla tych, którzy otrzymali Ducha, jest on mocą, mądrością i miłością Bożą. Duch prowadzi nas przez życie i świat zgodnie z wolą Bożą.

Jesteśmy świątynią Boga żywego, jeśli tylko Duch Boży mieszka w nas. Ciało nasze jest świątynią Ducha Świętego, który w nas jest, a którego otrzymujemy od Boga. Nie należymy więc już do samych siebie, ale jesteśmy własnością i dziedzictwem Boga i Ojca naszego. Świątynia Boga jest święta dzięki Duchowi Bożemu.

Wszyscy w jednym Duchu Bożym zostajemy zanurzeni, aby stanowić jedno Ciało Boże - ciało dzieci Boga. Wszyscy zostajemy napojeni jednym Duchem, który jest wodą żywą, pochodzącą od Boga i Ojca naszego.

Królestwo Boże (Dewaczan, aram. Malkutha) to sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym. Królestwo Boże przejawia się nie w słowie, ale w mocy (siddhi), którą daje Bóg Wszechmogący. Chwalcie więc Boga w waszych ciałach i w waszych wnętrzach. Przyjdź Królestwo Twoje i bądź wola Twoja Boże i Ojcze nasz.

Prawo Ducha (Ryta) daje życie (prańah) w Bogu i wyzwala spod władzy grzechu i śmierci. Dążności Ducha prowadzą do życia i pokoju. Dążności ciała nie podporządkowują się łatwo Prawu Bożemu (Karmanah). Duch Boży posiada jednak życie i jeśli przy pomocy Ducha uśmiercać będziemy skłonności i dążności ciała - będziemy żyli.

Dla życia potrzeba nam, aby to, co śmiertelne przyodziało się w niezniszczalność. Ciało i krew bowiem jako zniszczalne nie mogą posiąść Królestwa Bożego. Dlatego wszyscy musimy być odmienieni. Za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc (dźjoti), upodabniamy się do Jego obrazu. Na obraz i podobieństwo Boże jesteśmy bowiem przez Niego stworzeni. Pan jest Duchem, dlatego i my ciągle napełniamy się Duchem.

Najmilsi, oczyśćmy się z wszelkich brudów ciała i ducha naszego, dopełniajmy naszego uświęcenia. Świętymi bądźmy, bo Bóg jest Święty. Bądźmy pomocnikami (Brahmaćarja) Boga jako Jego aniołowie (dewau). Usiłujcie doświadczać Ducha Bożego, którzy przemawia przez was, o ile Go otrzymaliście. Bóg ukazuje w was moc swoją i wolę poprzez Ducha Świętego. Siebie samych badajcie czy trwacie w wierze, siebie samych doświadczajcie.

Wszyscy, którzy zostają zanurzeni w Bogu, przyoblekają się w Boga. Oni są w Bogu, a Bóg jest w nich. Przed Bogiem i w Bogu wszyscy są równi. Bóg bowiem nie ma względu na osoby (nie rozróżnia). Na dowód tego, że jesteśmy dziećmi Bożymi, Bóg wysyła do serc naszych Ducha swego, który woła: Ojcze! Bóg jest naszym Ojcem i Władcą, i Panem (Iśwara = Władca, Pan, Ojciec), a Duch Święty (Brahman), którego nam daje jest naszą Matką, która nas pielęgnuje jako dzieci Boże, abyśmy wzrastali w Bogu.

Owocami Ducha Bożego są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie, prawość, sprawiedliwość, prawda, prawdomówność, szczerość i życzliwość. Musimy pielęgnować w sobie drzewo życia, aby wydawało właściwe owoce.

Badamy w Duchu co jest miłe Panu i Bogu naszemu. Jesteśmy naśladowcami Boga, jako Jego dzieci umiłowane. Wzrastamy w Duchu, abyśmy przeszli okres niemowlęctwa i stopniowo dorastając stali się Synami i Córkami Bożymi.

czwartek, 1 czerwca 2017

Lewitacja i Telekineza - Cuda Paranormalne

Telekineza i Lewitacja - Paranormalne Cuda: Prawda czy Mit? 


Zjawiska PSI fascynują ludzi. Zainteresowanie nadprzyrodzonym, jak lewitacja, psychokineza, telekineza nie słabnie, a w każdym ludzkim pokoleniu jest stałe i obejmuje uczonych. Zjawiska psychotroniczne i parapsychiczne, podobnie jak zjawiska kosmiczne (np. wybuch supernowej) generalnie nie są zjawiskami laboratoryjnie powtarzalnymi. Podobnie jak na kosmiczny wybuch gwiazdy supernowej, po prostu trzeba czekać, aż cud się wydarzy, trzeba wypatrywać fenomenu parapsychicznego, aby być jego uczestnikiem, widzem...  

Teleportacja - przenoszenie

Zjawiska PSI fascynują ludzkość chyba od zawsze chociaż pod różnymi nazwami. Zainteresowanie zjawiskami cudownycmi i nadprzyrodzonymi, takimi jak lewitacja, psychokineza czy telekineza nie słabnie, a bodaj w każdym ludzkim pokoleniu utrzymuje się na stałym poziomie, okresowo wzrastając. Okazuje się, że unoszenie i przemieszczanie rzeczy może mieć także swoje naukowe oblicze.

TELEKINEZA


Psychokineza - telekineza, (PK, TK) określenie używane w parapsychologii czy bardziej naukowo mówiąc w psychotronice albo psionice do opisu zjawisk, które w przeszłości były określane mianem telekinezy - czyli ruchu na odległość wywołanego za pomocą mocy psychicznych. Psychokineza dosłownie oznacza ruch wytwarzany siłami duszy, siłami psychiki, psycho-poruszenie. Telekineza to dosłownie poruszanie zdalne, na odległość, które wyraźnie jest pojęciem szerszym, gdyż obejmuje techniczne i fizyczne zjawiska zdalnego sterowania ruchem, jak telekineza magnetyczna. W szerszym znaczeniu oznacza właściwość PSI, która pozwala wpływać na zachowanie materii. Od roku 2004 ezoterycy określają tym terminem różne typy psychokinezy, także i poruszanie ciałem stałym, płynnym lub gazowym na odległość za pomocą myśli i koncentracji. Nazwa dotyczy zarówno zdolności ludzi do wykonywania psychokinezy, jak też poruszania się przedmiotów w czasie zjawisk spirytystycznych, na przykład typu poltergeist. Najbardziej znani na świecie psychokinetycy to: Sathya Sai Baba, Swami Premananda, Mikołaj Roerich, Alice Bailey, Uri Geller, Borys Jermołajew, Nina Kułagina i Marek Bąk. Psychokineza jako zjawisko pojawia się często w twórczości typu science fiction. W parapsychologii czy psychotronice rozróżnia się:

PK-Makro (macroscopic PK) - efekty o ogromnej potencji, dające się wyraźnie zauważyć gołym okiem oraz PK-Mikro (microscopic PK) - efekty na małą skalę dostrzegalne jedynie przy pomocy specjalnych pomiarów i ścisłej analizy statystyk.

Obecnie przeprowadza się eksperymenty i badania obu przypadków PK, ze szczególnym uwzględnieniem i zainteresowaniem fenomenami mikroskopijnymi. Podobnie jak inne zjawiska parapsychologiczne, psychokineza i eksperymenty psychokinetyczne nie są uznawane przez akademicką pseudo-naukę, gdyż rzekomo nie istnieje ani jeden powtarzalny dowód na ich istnienie, oprócz zeznań przypadkowych świadków. Faktycznie jednak wiele eksperymentów ma cechę powtarzalności, jeśli rzecz jasna wykonywać je w odpowiednich warunkach, zgodnie z wymogami zjawiska, co jest oczywiste. 

środa, 31 maja 2017

Regresja - Rebirthing - Holotropia i Laja Krija

Oddychanie Holotropowe, Respiroterapia, Rebirthing - Okiem Mistrzów Jogi 


Każdy człowiek ma prawo wieść szczęśliwe życie, a metody Laya Kriya są w tym od wieków skuteczną pomocą. Laya Kriya, to technika polegająca na wprowadzeniu się w stan Pratjahara - przeglądu życia, a także głęboka metoda psychoterapii pozwalająca na totalne odnowienie i odbudowę życia. LAJA KRIJA – to pierwowzór rebirthingu, holotropii, respiroterapii, oddychania taoistycznego, regresji i terapii reinkarnacyjnych, a także regresji czy regresingu. 

Cyrkulacja prany, krążenie bioenergii


LAJA KRIJA – pierwowzór rebirthingu, holotropii i regresji hipnotycznej 


Laja Krija, to techniki bazujące na wprowadzeniu się w proces Pratjahara (Pratyahara) - z naciskiem na przegląd życia i zdarzeń umożliwiający dotarcie do ukrytych pokładów podświadomości zwanej też niższą jaźnią (skt. anawa, haw. unihipili). W fazie wstępnej polega ona na głębokim zrelaksowaniu i doenergetyzowaniu organizmu przez świadome, cyrkularne czy kołowe oddychanie znane w jodze jako Śwasa-Praśwasa. Dalej dzięki pracy z umysłem ułatwia docieranie do bezpośrednich przyczyn problemów powstałych w przeszłości.

Laja Krija wprowadzona jest w klasycznej Jodze Ryszi Patańdźali wersetem instrukcji z rozdziału I.31, gdzie opisany jest oddech łączący wdech z wydechem w jeden płynny cykl oraz trzy rodzaje oczyszczających efektów ubocznych jakie mogą się wydarzyć z uwagi na ciężkie rodzaje karmana, uwikłań i uzależnień ludzkich istot. Ten odwieczny system naturalnego, świadomego i cyrkularnego czy kołowego oddychania polecany jest jako pierwsza z dziesięciu metod usuwania Wjadhi – chorób i dolegliwości ludzkiego istnienia (werset I.30). 

W wersjach spisanych Laja Krija podobnie jak cała oddechowa Prana Joga liczy sobie kilka tysięcy lat, jednak powszechnie wiadomo, że dzieła pisane na liściach palmowych czy papirusach co pewien czas musiały być przepisywane z uwagi na nietrwałość materiału na którym je spisywano. Właściwy dla Prana Jogi, dla Odradzania Życia rytm połączonego cyrkularnego oddychania może natychmiast usunąć ból z ciała i umysłu. Podczas połączonego oddychania otrzymujemy bowiem dużą ilość uzdrawiającej energii, Pranah. Dlatego połączone oddychanie bywa używane jako środek znieczulający podczas zabiegów lub uwalniania skutków bolesnych doświadczeń. Gdy duchowa energia przepływa przez ciało, pomaga w oczyszczeniu negatywnych bloków energetycznych i przywraca równowagę ciała energetycznego. Proces uwalniania się może być jednak bolesny, jeśli towarzyszy mu silny wewnętrzny opór i wtedy potrzebny jest doświadczony Nauczyciel Duchowy, a nawet Mistrz czyli Guru oraz kilka innych metod intensywnej pracy nad oczyszczeniem takich doświadczeń. 

piątek, 12 maja 2017

Kali Dewi - Bogini Dusz Indygo oczami hinduistów

Bogini Kali Dewi - Okiem Wyznawców Hinduizmu 


Tańce Duchowej Jedności, Tańce Pokoju, Święte Tańce, Tańce Bogini - to wszystko jest inicjatywą i natchnieniem płynącym od Bogini Kali - patronki Krija Jogi i Laja Jogi. Bogini KĀLĪ DEVI - (Kali, Kaalii, Ka'li') Wschodnia Królowa Niebios jest spośród wszystkich żeńskich form Panteonu Euroazji bodaj najmniej zrozumianą, a i często błędnie interpretowaną tzw. "Czarną Madonną", której kult oraz misteryjne tradycje i ezoteryzm możemy znaleźć w całej Euroazji, w tym w Grecji czy Egipcie pod postacią Hekate lub Heqet. Czcicieli Bogini Kali i uczestników misteryjnych tradycji ezoterycznych Bogini Kali nazywa się współcześnie Dziećmi Indygo lub Duszami Indygo... 


KĀLĪ DEVI - TAŃCZĄCA BOGINI CZASU 


Tańce Duchowej Jedności, Tańce Pokoju, Święte Tańce - to wszystko duchowe inicjatywy osób natchnionych przez Boginię Kali (Kālî), Kalika, Śri Kali. Bogini KĀLĪ DEVI - (Kali, Kaalii, Ka'li', Mahākālî) Królowa Niebios jest spośród wszystkich żeńskich form Panteonu Euroazji bodaj najmniej zrozumianą, a i często nazbyt enigmatycznie albo wręcz błędnie przedstawianą wśród Najwyższych Bogiń czy Archanielic Niebios. Bogini Kālî (Kali Devî), także Mahākālî jest głównym bóstwem doskonale znanej i popularnej Krija Jogi (Kriya Yoga) nauczanej przez Paramahansa Yogananda (Jogananda). 

Mahakali, w transliteracji naukowej Mahākālî - Wielka Matka Czasu to wiecznie tańcząca Święte Tańce duchowe żeńska partnerka bóstwa znanego jako Mahākāla - Wielkiego Czasu, formy Śiwa Boga lepiej znanej z buddyzmu niż hinduizmu, a przecież jest to najwyższa z dziesięciu głównych form Boga Śiwa i Bogini Śakti, o czym zwykle zapomina się napisać i dopowiedzieć w buddyjskich publikacjach na temat Mahākāla oraz technik kālaćakry! Mahākālî to Bogini Kręgu Wcieleń, Bogini Czasu wielu wcieleń podczas których dusza (Atman, Purusza) w czasie ziemskich wędrówek dochodzi do przebudzenia, do oświecenia i doskonałości! 

Bogini KĀLĪ DEVI - (Kali, Kaalii, Ka'li', Mahākālî) Królowa Niebios jest spośród wszystkich żeńskich form Panteonu Euroazji bodaj najmniej zrozumianą, a i często nazbyt enigmatycznie przedstawianą wśród Najwyższych Bogiń, Archanielic Niebios. Wyłania się z ciemno- niebieskiej Przestrzeni Kosmosu jako Strażniczka Bramy, do świata poza czasem i przestrzenią, jako Władczyni przezwyciężająca świat ograniczony czasem i przestrzenią, jako Wielka Matka Nieskończoności. Śakti tańcz, tańcz, tańcz - aż iluzja pójdzie precz! 

Bogini Kālî przedstawiana jest cała naga w ogólnie przyjętej ikonografii i malarstwie, a jej ciało jest zwykle koloru Śyam – głęboko niebieskiej barwy utożsamianej z kolorem Nieba, kiedy zapada już zmierzch i pojawia się głęboka noc. Naturalna, naturystyczna postać Świętej Bogini Kālî przypomina nam, że przychodząc na ten świat jesteśmy całkowicie nadzy i odchodząc z tego świata w chwili śmierci także jesteśmy całkowicie nadzy i nic zewnętrznego nie możemy ze sobą zabrać. Oczyszczenie, uwolnienie od poczucia wstydu, czy grzeszności własnego ciała – taka jest niewątpliwie symbolika całkowicie nagiego ciała Pani Kālî, naszej Świętej Pani, Matki i Bogini, bo Kālî jest Matką Bożą, prawdziwą Matką Bożą całej ludzkości, każdego człowieka. 

czwartek, 11 maja 2017

KALARIPAYAT - Sztuki Walki Wschodu

KALARIPAYAT - Pochodzenie i charakterystyka głównych systemów walki wręcz


Historia sztuk walki to droga indyjskiego Kalaripayat przez Indie do Japonii. Bodhidharma przyniósł Kalaripayat z Indii do Chin i tak powstała słynna sztuka walki z klasztoru Szaolin. Historia Ju-jutsu (Yawara), Karate, Judo i Aikido to sięganie do wspólnych starożytnych korzenie Sztuki Walki.

Pochodzenie i charakterystyka głównych systemów walki wręcz:

Artykuł zawiera opisy i wyjaśnienia dotyczące najpopularniejszych systemów walki wręcz. Dowiesz się w skrócie czym jest Kalaripayat, Ju-Jutsu, Karate, Judo, czy Aikido. 

Kalaripayat - Indyjski pierwowzór Wushu i Budo

Może słyszało się już te nazwy, ale czy na pewno wiemy, czego tak naprawdę dotyczą? Badania historyczne źródeł sztuk walki wskazują, że kolebką ich są Indie i Chiny. To stamtąd za sprawą wędrownych mnichów lub po prostu wędrowców umiejętności te przeniosły się w inne rejony. Niewątpliwie na rozwój danej sztuki walki wpływa praktyka, dlatego też nie dziwi fakt, że to właśnie w Japonii umiejętności te wzrastają do rangi sztuki, którą sami adepci wzbogacali o głębsze wartości. 

Posiadana wiedza i umiejętności z zakresu sztuk walki nie były tylko sposobem na przeżycie, lecz także perspektywą, z której obserwowano otaczającą rzeczywistość. Historycznie ważnym momentem było przyniesienie z Indii do Chin buddyzmu i sztuk walki przez buddyjskiego mnicha Bodhidharmę, co zaowocowało powstaniem słynnego klasztoru Szaolin kojarzonego z Kung-Fu, chociaż służył szerzeniu buddyzmu!  

środa, 10 maja 2017

SANSKRYT - Wiedza Wedyjska i Nauka

SANSKRYT - Wiedza Wedyjska, a Współczesna Nauka


Artykuł tworzą trzy krótkie rozprawy autora o relacjach pomiędzy nauką i wiedzą wedyjską, o znaczeniu sanskrytu i pochodzących z niego języków indoeuropejskich oraz słowniczek pozwalający zapoznać trochę pojęć indyjskich. Bardzo polecam przed podróżą do Indii, Kaszmiru czy Nepalu. Przydatne wszystkim zainteresowanym Orientem. 


Nauka a Wiedza Wedyjska - Kazimierz M. Borkowski 


[Poniższy tekst był wydany w postaci broszurki oraz opublikowany, z pewnymi skrótami i poprawkami redakcyjnymi, w Nieznanym Świecie Nr 11/1995.]

Niebywałe w dziejach ludzkości osiągnięcia i przemożny wpływ na życie ludzi całego świata obdarzyły naukę ogromnym zaufaniem i respektem wszystkich środowisk. Równolegle z tymi procesami postępu nauki i techniki rośnie jakby skłonność do przeciwstawiania nauki religiom. Wynika to zarówno z tego, że niektórzy przedstawiciele świata nauki ferują opinie o jedynie słusznej naukowej drodze poznawania otaczającej rzeczywistości, jak i z upadku autorytetu kościołów, których reprezentanci zwalczając siebie nawzajem również roszczą sobie prawa do nieomylności i jedynie słusznej drogi. Oczywiście nie dotyczy to całych środowisk. W stosunku do uczonych o wspomnianych skrajnych postawach, możemy śmiało stwierdzić, że ich wpółczesna nauka zaczęła już pełnić rolę religii.

W tej sytuacji nie jest trudno o bałamucenie opinii publicznej. Cóż ma bowiem począć przeciętny „zjadacz chleba", który nie ma skłonności ani możliwości głębszego zapoznania się z nauką czy religiami. Musi on oczywiście polegać na opiniach tych, którzy wiedzą więcej. Problem stanowi jednak to, że tych „wszystkowiedzących" jest bez liku i przeczą oni sobie nawzajem. Jak zwykle w życiu, racja leży po obu stronach. Dużo można by na ten temat mówić, ale tutaj chciałbym podzielić się tylko kilkoma refleksjami z punktu widzenia reprezentanta nauk ścisłych, który przyjrzał się rzetelnie także drugiej stronie. 

wtorek, 9 maja 2017

Medytacja Transcendentalna Maharishi

Medytacja Transcendentalna (TM) - Fakty i Mity Apologetyki 


Misja Boskiego Światła albo w Indii Divya Sandesh Parishad. To warto pamiętać, jeśli chciałby się ktoś udać do kraju wedyjskiej kultury i poszukiwać korzeni tej jednej z największych na świecie duchowych organizacji boskiej Wiedzy (Śri Vidya), tak mało znanej w Polsce i często złośliwie oczernianej przez zawsze zbrodniczą inkwizycję! 

Maharishi Mahesh Yogi


TM - Wedyjska Medytacja Transcendentalna Maharishi Mahesh Yogi


Czym jest himalajska Medytacja Transcendentalna? Kim był nieżyjący już guru zespołu The Beatles, Maharishi Mahesh Yogi? Jak TM pomaga jako wedyjska metoda relaksacyjna w psychoterapii? Uważa się, szczególnie na Zachodzie, że nauczenie się wedyjskiej Medytacji Transcendentalnej (z ang. Transcendental Meditation, TM) jest jedną z najlepszych i najprostszych inwestycji, jakich możemy dokonać, by poprawić nasze zdrowie, zwiększyć poczucie szczęścia i osiągać sukcesy.

Medytacja Transcendentalna - Encyklopedycznie 


Medytacja Transcendentalna to pojęcie mające dwa podstawowe znaczenia. W szerszym sensie, jest to każda medytacja, mająca na celu wykroczenie poza dualizm ego, poza pełen sprzeczności i dwoistości świat zewnętrzny, przekroczenie wąskiego rozumienia siebie jako oddzielnego od reszty świata bytu. Medytacja Transcendentalna w różnych formach uczona jest przez wiele grup jogi, relaksacji, psychoterapii, a także w celach religijnych (medytacja chrześcijańska). 

W węższym sensie, nazwa ta została rozpowszechniona przez Maharishi Mehesh Yogi dla prostego wedyjskiego zestawu ćwiczeń medytacyjnych opartych głównie na powtarzaniu sylabicznych Matrika- mantr, czyli głosek alfabetu Sanskrytu. Medytacje te zostały szeroko rozpropagowane przez organizację Maharishi Foundation Ltd., założoną przez Maharishi Yogi, która zajmuje się propagowaniem kursów i materiałów szkoleniowych. Istnieje wiele badań, które dowodzą korzystnych dla zdrowia i zbawiennych dla psychiki skutków medytacji transcendentalnej. W większości zostały one sfinansowane przez niezależne od TM kliniki i instytuty naukowe, nie trudno zatem ocenić, że przedstawiają rzetelne wyniki.

poniedziałek, 8 maja 2017

WIMANA - Latające Pojazdy Starożytnych

Latające Pojazdy Starożytności - WIMANA    


Technika i nauka starożytnych Ariów państwa Wielkiej Bharaty. Autor w sposób przystępny opisuje znane z kultury i historii nauki w Indii relacje o latających pojazdach nazywanych Vimana. Wspomina o Mohendżodaro i innych miejscach, których radioaktywność można porównać do Hiroszimy i Nagasaki. Czyżby na ziemi już kiedyś kwitła atomowa cywilizacja? A może ludzkość przeżyła inwazję UFO? 


Autor w sposób przystępny opisuje znane z kultury Indii relacje o latających pojazdach nazywanych Vimana. Wspomina o Mohendżodaro i innych miejscach, których radioaktywność można porównać do Hiroszimy i Nagasaki. Czyżby na ziemi już kiedyś kwitła cywilizacja? A może ludzkość przeżyła inwazję UFO?

Samoloty starożytności 


W tybetańskiej Lhasie Chińczycy odkryli sanskryckie manuskrypty, w których znajdują się instrukcje budowy statków międzygwiazdowych(!) o napędzie antygrawitacyjnym, a Ramajana zawiera m.in. szczegółowy opis podróży na Księżyc w wimanie i walki, do jakiej tam doszło z pojazdem powietrznym Aświnów (Atlantydów).

Starożytne pisma Indii obfitują w opisy latających pojazdów, tzw. wiman. Czy te opisy są tylko fantastycznymi legendami? Wiele wskazuje, że tak nie jest i że dawne cywilizacje dysponowały technikami nawet przewyższającymi współczene wspaniałe osiągnięcia. Wydaje się też, że nasi ufolodzy powinni zwrócić większą uwagę na możliwość, iż przynajmniej niektóre z współcześnie obserwowanych NOL-i mogą pochodzić nie tyle od obcych cywilizacji, co od naszych dalekich przodków.

Jeśli latające maszyny przeszłości były rzeczywistością, to wypada ze smutkiem stwierdzić, że niestety, jak działo się z większością wynalazków na przestrzeni wieków, także wimany użyto ostatecznie do celów militarnych.

Najbardziej bodaj znanym latającym pojazdem opiewanym w hinduskich mitach jest Puszpaka, napowietrzny rydwan boga dostatku Kubery, który dostał się w ręce niegodziwego Rawany. W nim to Rawana uprowadził małżonkę awatara (zstąpienia Boga) Ramy, przez co doprowadził do katastrofy całe swoje demoniczne plemię rakszasów z Lanki. Losy Ramy i zagłada rakszasów stanowią przewodni nurt słynnego eposu Ramajana, gdzie wimana została przedstawiona jako latający cylinder o dwóch pokładach z iluminatorami i kopułą. Poruszała się z prędkością wiatru wydając melodyjny odgłos. Oto fragment z tej epopei: Pojazd Puszpaka, przypominający Słońce i należący do mojego brata, został sprowadzony przez potężnego Rawanę; ten doskonały powietrzny pojazd mogący wszędzie polecieć na życzenie ... ten pojazd podobny do jasnej chmury na niebie ... I wtedy król [Rama do niego] wsiadł, a doskonały pojazd na polecenie Raghiry wzniósł się wysoko w niebo.

niedziela, 7 maja 2017

Rachuba czasu - Indie i Persja

Hinduska Rachuba Czasu i Kalendarz Perski 


Bardzo interesująca rozprawa o historii kalendarza i rachuby czasu w Indii z dodatkiem w postaci kalendarza Persów. W wyniku reformy kalendarzowej z roku 1957 kalendarzem narodowym Indii jest kalendarz księżycowo-słoneczny.

Hinduska Rachuba Czasu - Kazimierz M. Borkowski 


Historia rachuby czasu w Indiach jest zagmatwana, gdyż obejmuje wiele tysiącleci i ogromne obszary oraz rozmaitość wpływów kulturowych. Nawet współcześnie, w latach 50-tych, kiedy Komitet Reformy Kalendarza przeprowadził rozeznanie, w użyciu było około 30 kalendarzy stosowanych na co dzień oraz w praktykach religijnych wyznawców hinduizmu, buddystów i dźainistów. W tej sytuacji niemal z niemożliwością graniczyłoby przedstawienie pełnego obrazu tego zagadnienia, dlatego niniejszy artykuł należy traktować jako rodzaj wstępu obarczonego subiektywizmem autora. Materiały źródłowe obejmują zarówno Explanatory Supplement to the Astronomical Almanc i Encyclopaedia Britannica, jak i rozmaite hinduskie pisma święte oraz szereg tekstów z Internetu. Wszystkie wyrazy pochodzenia sanskryckiego zostały podane w uproszczonej transkrypcji polskiej, która lepiej oddaje ich wymowę od pisowni angielskiej. Trzeba dodać, że zgłoskę ,,dź" w tej pisowni należy wymawiać nieco twardziej niż ten polski odpowiednik (w polskiej literaturze w tym miejscu często występuje wręcz ,,dż", podobnie jak ,,ć" przechodzi w ,,cz"). 

Jeśli istnieje jakieś miejsce na Ziemi, gdzie zadomowiły się wszystkie sny człowieka od zarania jego snu egzystencji, są to Indie. - Romain Rolland 

Od cykli kosmologicznych do ułamków sekundy 



Fot. 1: Hinduska Trimurti (Triada, Trójca) najwyższych bogów; od lewej: Brahma (personifikacja stwórczego pierwiastka, Absolutu; to on wyznacza chronologiczne ramy istnienia świata, jugi), Wisznu (ochraniający i podtrzymujący stworzenie; to on inkarnuje się w postaci awatarów) i Śiwa (bóg destrukcji). Kiedy Śiwa w swoim aspekcie Nataradźy tańczy słynny kosmiczny taniec tandawę, na Ziemi towarzyszą temu dziejowe przemiany. W 1996 r. niektórzy wizjonerzy twierdzili, że Nataradźa właśnie rozpoczął swoją groźną, 7-letnią tandawę.

W tradycyjnych hinduskich sposobach podziału czasu można dopatrzeć się sześćdziesiętnego systemu jednostek o iście kosmologicznej rozpiętości wielkości: od 3·1014 lat do 1/216000 doby. U podstaw liczenia lat leży wiek Brahmy, boga stwórcy wśród trzech najważniejszych bogów hinduizmu (obok Wisznu i Śiwy). Czas życia Pana Brahmy wynosi 100 lat (Brahmy), co się przelicza na 3,11×1014 ludzkich lat. Wraz ze śmiercią Brahmy znika świat i pojawia się dopiero po następnych 100 latach, kiedy ponownie rodzi się Brahma-stwórca. Teraz, w bieżącym cyklu, ma On 51 lat. Każdy z 360 dni Brahmy składających się na Jego rok, to tzw.  kalpa obejmująca 14 manu, manu zaś liczy 71 mahajug. Zatem dzień Brahmy zawiera ok. 1000 mahajug. Obecnie żyjemy w 28-mej mahajudze. Zgodnie z wierzeniami Hindusów wszechświat ulega zagładzie w końcu każdej kalpy. Między zagładą a ponownym odtworzeniem, na końcu każdego cyklu, Wisznu odpoczywa na zwojach mitycznego węża Ananty.

Każdy z wielkich wieków (mahajug albo ćaturjug) podzielony jest na cztery wieki (jugi): satja albo kryta (trwająca 4×432 000 ziemskich lat), treta (3×432 000 lat), dwapara (2×432 000 lat) i kali (432 000 lat). Współcześnie żyjemy w kali judze, która trwa od północy rozpoczynającej piątek 18 lutego (JD588465,5; albo o świcie tego dnia) w roku 3102 p.n.e. według kalendarza juliańskiego (jest to też data śmierci Kryszny). Uważa się, że północ ta wyznacza jednocześnie początek roku słonecznego i miesiąca księżycowego. Podstawowe dla rachuby kalendarzowej w Indiach dzieło Surja Siddhanta, które powstało w IV w., mówi, że jest to również ostatnie złączenie wszystkich widocznych planet. Według wierzeń hinduizmu, przed końcem obecnego wieku nieprawości Wisznu ma zstąpić na ziemię w postaci dziesiątego (dziewiątym był Kryszna) i zarazem ostatniego swojego wcielenia (awatara) Kalki — wojownika dosiadającego białego konia. Wypleni on zło a oszczędzi ludzi dobrych, którzy dadzą początek ludowi Złotego Wieku, satja jugi. Wielu wielbicieli Sathya Sai Baby uważa go za tego właśnie awatara. W związku z tym, mimo że do końca tradycyjnej kali jugi jeszcze daleko, Złotego Wieku oczekuje się już w XXI w. 

środa, 12 kwietnia 2017

Jak prawidłowo ćwiczyć hatha jogę

Sympatycy Jogi ciągle rozmyślają jak prawidłowo ćwiczyć hatha jogę...


Joga jest na Zachodzie kojarzona z postawami i pozycjami ciała, medytacją, oddychaniem i pracą z dźwiękiem. Joga od tysiącleci opiera się na wegetariańskim odżywianiu, asanach (postawach) i sztuce oddychania tak samo jak na wyższej filozofii i etyce duchowej oraz ćwiczeniach skupienia, koncentracji i medytacji. Relaksacja taka jak Gestalt i podobne metody to ćwiczenia wyrwane z kontekstu całej Jogi w celach terapeutycznych, podobnie jak rebirthing, ćwiczenia Pilates’a czy wiele innych metod fitness. Nawet popularny, szczególnie w Ameryce jogging to strywializowany wstęp do luźnego biegu transowego znanego z Jogi, najbardziej tej uprawianej w obszarze Himalajów czyli Dachu Świata. W swej istocie Joga jest nauką o sztuce zachowywania zdrowia i długowieczności oraz jedności i harmonii, tak z Przyrodą jak i wyższymi boskimi siłami, z Duszą czy Wyższą Jaźnią. Wielkim błędem, tragiczną pomyłką jest wyrywanie samych ASAN - postaw i pozycji ciała - z kontekstu całokształtu praktyki i filozofii Jogi, gdyż wtedy Joga zatraca swój cel i sens, a praktyka staje się bezowocna.

Goraksha Natha - Mistrz Hatha Jogi

Hatha Joga to styl praktyki słoneczno-księżycowej, gdzie sylaba Ha oznacza słońce i oczyszczenie duchowe, a sylaba Tha zarówno księżyc jak i oczyszczenie psychofizyczne. Pozbawienie Jogi jej istotnej, duchowo-mentalnej części powoduje awarię całego bardzo metodycznego systemu, gdzie klasycznie jest Osiem Grup (Ashtanga) ćwiczeń, z których każda musi być reprezentowana w treningu od początku edukacji, aby nauka Jogi miała ręce i nogi, cel i sens. Metodyka nauczania jest bardzo ważna gdyż Joga to rozwój zarówno ciała, jak umysłu i ducha czy Duszy. Nie wolno pomijać aspektu ćwiczeń skupiania, koncentracji czy medytacji, jak to czynią asanolubni gimnastyczni hochsztaplerzy, próbujący przerobić Jogę na jakiś alternatywny system wychowania fizycznego wedle mody zachodniej, która ma brzydki zwyczaj ignorowania lub niszczenia wewnętrznych wartości i głębszych metod praktyki. Prowadzenie ćwiczących do jak najlepszego dla zdrowia i rozwoju odżywiania wegetariańskiego jest tak samo ważne jak nauka przepłukiwania nosa, lewatywy jelita grubego czy zrelaksowanego leżenia w wodzie pozwalającego na swobodne dryfowanie w pozycji leżenia na plecach z niewielkim ruchem rąk. Medytacyjne spacery w dobrym rytmie oddychania jak i skupianie na płomieniu ognia czy punkcie ogniskowym wzroku, są tak samo ważne i potrzebne jak rozmyślania etyczne filozofii Sankhya czy nauka rytmicznego dreptania po rozżarzonych węglach ogniska. Elementy szamańskie są bowiem integralną częścią Jogi, a filozofia podstawą wychowania i edukacji Joginów. Zachodnie błędy polegające na ignoranckim nieuwzględnianiu większości ważnych nauk i praktyk Jogi sięgają granic bezdennej profanacji i nie ma dla nich żadnego sensownego wytłumaczenia ani usprawiedliwienia.

sobota, 11 marca 2017

Medytacja Transmisyjna

Medytacja Transmisyjna - Duchowa służba dla ludzkości 


Medytacja jest, w zależności od rodzaju, mniej lub bardziej naukową metodą nawiązania kontaktu ze swoją duszą i w efekcie zjednoczenia się z duszą czyli z wyższą jaźnią, z atmanem. Taki jest właściwy cel każdej medytacji, w tym medytacji światła. W odróżnieniu od wielu innych rodzajów, Medytacja Transmisyjna przyciąga takich ludzi, których pragnieniem jest służba w duchu dobra powszechnego. Pragnienie dobroczynnej służby duchowej dla innych staje się zauważalne dopiero wtedy, kiedy wytworzy się w pewnej mierze kontakt ze swoją duszą, z wyższą jaźnią, z atmanem. Dzieje się tak, ponieważ to dusza, atman, wyższa jaźń jest tym, co chce służyć. Twoje ciało fizyczne, które wszyscy widzimy jest na tym planie oraz ciała eteryczne i astromentalne są nośnikiem duszy, wyższej jaźni, naczyniem atmana. Ale w istocie jesteśmy duszą, atmanem, inteligentną duchową istotą na wyższych planach. Celem medytacji jest zestrojenie fizycznego mózgu i osobowości na planie fizycznym z duszą czyli prawdziwą jaźnią tak, żeby stopniowo mogło nastąpić nasycenie tego nośnika osobowości energią i właściwościami duszy, cechami atmana czy szerzej puruszy. 


Mistrzowie Mądrości, Ryszi, dysponują ogromnymi energiami duchowymi, jednak ludzie nie zawsze są odbiorczy. Większa część pracy Mistrzów Mądrości, Ryszich, polega na rozprowadzaniu duchowych, boskich energii po świecie. Celem Mistrzów Mądrości jest spełnienie Planu ewolucyjnego przewidzianego dla naszej planety Ziemi. Wiele z tych energii jest pochodzenia kosmicznego oraz niebiańskiego i gdyby były kierowane bezpośrednio na Ziemię, odbijałyby się od ludzi, ponieważ częstotliwość boskiej energii (daiwa Prany) jest zbyt wysoka, a wibracje ludzi zbyt niskie. Grupy Medytacji Transmisyjnej służą jako stacje pośrednie niczym transformatory i nie jest łatwa praca medytacyjna. Mistrzowie wysyłają świetliste energie duchowe poprzez czakramy uczestników grupy. W ten sposób energie te są automatycznie transformowane i dzięki temu stają się dostępne i bardziej użyteczne dla ludzkości, dla okolicznej społeczności. Następnie mistrzowie duchowi kierują je w te miejsca na Ziemi, gdzie są najbardziej potrzebne. 

Energie pochodzące od Światłej Hierarchii Mistrzów Mądrości, od Chrystusa-Maitreji i Mistrzów Mądrości, są już uwarunkowane pewnymi czynnikami, uwarunkowane przez cechy tkwiące w samych boskich energiach i przez skupienie umysłów Mistrzów Mądrości, którzy je wysyłają. Wiedzą oni, gdzie, w jakich proporcjach i natężeniu energie te są najbardziej potrzebne, aby wywołać pożądany skutek w świadomości ludzkiej. Dlatego zwykle nie powinniśmy próbować przesyłania ich żadnej szczególnej osobie na siłę, ale przynajmniej grupie czy krajowi, takim które, mogą odnieść z nich pożytek. Transmisja duchowej energii na tym poziomie jest bardzo precyzyjnym naukowym procesem, jest to w języku mistyków chrześcijańskich przekaz mocy Ducha Świętego. Tylko Hierarchii Mistrzów Mądrości znana jest pełna umiejętność rozprowadzania boskiej energii, boskiego światła duchowego. Wystarczy, że działamy jako stacje przekaźnikowe, a z czasem będziemy także rozumieć coraz lepiej pełnioną służbę duchową. 

piątek, 10 marca 2017

Dobrobyt i Świadomość Prosperująca

Nauki o rozwoju świadomości prosperującej, stanie dobrobytu i obfitości


(1) Ponieważ większość ludzkości żyje na granicy biedy z nędzą, w procesie rozwoju duchowego warto jest wskazać wszelkie elementy wiedzy i praktyki służące do zbudowania świadomości dobrobytu i dobrego prosperowania w codziennym życiu. Świadomość biedy, braku czy ubóstwa towarzyszy nawet ludziom z pozoru bogatym, nazywanym multimilionerami czy miliarderami, gdyż osoby te, chociaż z pozoru wiele zarabiają, także wiele tracą, marnotrawią oraz bankrutują, a bywa, że żyją tak iż na ich wydatki, zupełnie jak ludziom bardzo biednym, nie starcza im do końca miesiąca na codzienne życie. Pokazuje to, że człowiek, zarówno biedny jak i bogaty powinien przyswoić sobie dobrze lekcję rozsądnego gospodarowania majątkiem oraz dochodami jakie posiada. Nie ma to już większego znaczenia czy dochody człowieka są bardzo niskie czy bardzo wysokie, rozsądek w ich użytkowaniu jest jednakowo potrzebny wszystkim stanom majętności i wszystkim statusom biedy w społeczeństwie. W dużej mierze trwałość i stałość ludzkiego dobrobytu zależy od tego jak ktoś jest dobry, niezepsuty, w swoim wnętrzu, zależy od wewnętrznej dobroci i dobrostanu. Dobrobyt to bardzo ciekawe pojęcie, słowo warte przemyślenia, a nawet głębokiej kontemplacji w sercu. Dobro jako stan bycia jest tutaj kluczem do zagadki prosperującej świadomości, stanu myśli i wyobrażeń, które nie muszą prowadzić człowieka ani do zguby ani do straty czy utraty tego, co posiadał. Ludzie zwykle myślą, że bogactwo zdobywa się wyłącznie w nieuczciwy sposób albo dziedziczy, jednak jest całe mnóstwo przykładów pozytywnych, które pokazują, że bogactwo przychodzi wraz z pracą i działalnością, która jest z gruntu uczciwa i pożyteczna. Oczyszczenie umysłu, oczyszczenie samej świadomości, ćittamu, z myśli i wyobrażeń, które są przeciwne dobrobytowi i szkodliwe dla rozwoju świadomości prosperującej jest niejako pierwszym poważnym krokiem w dobrej pracy usuwania syndromu ubóstwa, biedy i nędzy, nieudacznictwa i cierpiętnictwa. Świadomość Bogactwa, Obfitości i Dobrobytu wzrasta powoli ale skutecznie w miarę pracy solidnego oczyszczania i ubogacania wewnętrznego, które ma za zadanie przemienić nędznika w bogacza.   

Kubera Dewah oraz Lakszmi Dewi - Błogosławieństwo Prosperity

(2) Karma Joga w jej tradycyjnym ujęciu Bezinteresownej Pracy oraz Służby staje się fundamentem dla rozwoju prosperującej świadomości i stanu dobrobytu. Karma Joga to podstawowy trening jaki oferowany jest w Jodze przez wielkich Mistrzów Mądrości, Maharyszich i Ryszich, a podstawy tej metody Jogi streszczają się w idei pracowania dla przyjemności samego wykonywania pracy. Nie pracujemy dla zysku czy wypłaty, ale w tym celu, aby praca została dobrze i solidnie wykonana. Czerpanie satysfakcji i przyjemności z samego działania jakim jest wszelka możliwa praca bywa dla wielu początkujących osób bardzo trudne i frustrujące. Wielki Jogin Mahawatar Nagaradża Krija Babadżi ciągle powtarzał, że człowiek powinien być tak zaabsorbowany pracą, tym, co robi, że owa praca wydaje się wykonywać sama bez emocjonalnego oporu czy wysiłku ze strony tego, kto ją wykonuje. Można się ćwiczyć na każdej codziennej czynności, aż pracowanie pozwoli na stan umysłu wolny od poczucia straty czasu, awersji czy niechęci do pracy, poczucia marnowania czasu, który można by przeznaczyć na coś innego, etc. Jednym słowem, pracujemy ochoczo, bez oporów czy awersji do samej pracy, pracujemy z wielką satysfakcją, pracujemy tak jak bawimy się w najlepsze, gdy robimy to co lubimy dla naszej przyjemności. Karma Joga to bardzo specyficzne, luzackie podejście do pracy, która z jednej strony jest poważna i odpowiedzialna, a z drugiej staje się rodzajem przyjemnej i satysfakcjonującej rozrywki, zabawy z jaką wędrujemy przez życie. Nie lubiane, nie przyjemne i nie chciane czynności stają się początkiem wszelkiego braku i krachu, nędzy, biedy i ubóstwa a także problemów w prowadzeniu działalności dochodowej. Krótko i zwięźle Joga powiada człowiekowi: Ciesz się tym co robisz, niech twoja praca jest twoją rozrywką!

piątek, 24 lutego 2017

Medytacja Jedności i Diksza na Bogactwo

Przebudzenie do Jedności  - Medytacja Jedności - Diksza - Bogactwo


Celem życia jest życie samo w sobie – doświadczanie rzeczywistości taką, jaka ona jest, doświadczanie naturalnego stanu, w którym zmysły są ożywione, a serce otwarte, stanu, w którym mamy bezpośredni kontakt z Jednością ze wszystkim, co istnieje. Fenomen Energii Jedności (Dikszy) narodził się w Indii wiele tysięcy lat temu w małej himalajskiej szkole, która z czasem przekształciła się w duchowy Uniwersytet Jedności, które pierwszymi mistrzami są Śiwa Mahadewa i Uma Parwati Śakti. 

Szkoła czy Uniwersytet Jedności powstał w starożytności by pomóc każdemu z nas powrócić do tego co nazywamy „naturalnym stanem”, stanem jedności ze wszystkim (stan przebudzenia). Nie ma znaczenia z jakiego kręgu kulturowego pochodzisz, jaką wyznajesz religię, czy w ogóle wierzysz w Boga. Ruch jedności duchowej nie jest organizacją ani nową religią, lecz skupia ludzi z całego świata, którym bliska jest wizja jedności przebudzonych dusz. Ważnym narzędziem, które służy przebudzeniu ludzi do życia w jedności, jest Energia Jedności – Diksza/n. Energia ta jest przekazywana przez osoby, które są długotrwale praktykującymi Nauczycielami i Wysłannikami duchowej Szkoły Jedności z siedzibą w Himalajach, poprzez dotknięcie głowy otrzymującego to Wielkie Błogosławieństwo Jedności. 


Przyczyną tego że ludzie nie są szczęśliwymi, spełnionymi istotami (duszami) jest ich percepcja, sposób w jaki postrzegają świat. Całe ludzkie cierpienie wynika z uczucia oddzielenia, które powoduje, że widzi się świat podzielony na "ja" i "nie-ja". Czujemy się lepsi lub gorsi od kogoś, mądrzejsi lub głupsi. Myślimy, że nikt nie cierpi tak jak my, czujemy się wyjątkowi nawet w tym. Jednak jesteśmy tym samym. Na poziomie biologicznym składamy się z takich samych komórek, tkanek, tak samo funkcjonują ciała fizyczne ludzi. Dzielimy takie same myśli i emocje. Może nam się wydawać, że są one wyłącznie nasze, ale tak nie jest, gdyż myśli i emocje przepływają pomiędzy umysłami ludzi, którzy często dziwią się skąd im różne dziwne rzeczy do głowy przychodzą. Strach jest tym samym jednym strachem, często dzielonym przez wszystkich okolicznych mieszkańców. Podobnie jak radość czy smutek. Na poziomie duchowym też jako Dusze/Jaźnie jesteśmy podobni. Wcześniej lub później zaczynamy szukać sensu w tym wszystkim, zadawać pytania, nasza świadomość siebie i świata wzrasta.